Τέλος Αυγούστου

Υπάρχει ένας μήνας τον χρόνο, που οι ρυθμοί στην πόλη μειώνονται.
Έχει βαπτιστεί Αύγουστος.
Ίσως γιατί είναι ο μήνας της αυγής, του ξεκινήματος, της αρχής.

Και να που και αυτός ο μήνας έφτασε στο τέλος του. Οι ρυθμοί επαναφέρονται.
Και να που έφερε σκέψεις και προβληματισμούς. Τα ίδια κάθε χρόνο.
Και να που σήκωσε ένα κύμα και σκέπασε έτσι γλυκά αναμνήσεις, όμορφες στιγμές μέσα στο καλοκαίρι.

Κάθε χρόνο πιο πολλά. Ένα φορτίο παραπάνω.
Ύπουλος μήνας. Κάτι σου φέρνει, κάτι σου παίρνει.
Ποτέ να μη τα έχεις όλα.

Και τώρα πες μου πως να ξεκινήσεις;
Πως να μπουν όλα σε μια σειρά;
Μακάρι λες να είχες δυνατότητα επαναφοράς στο μηδέν.
Από την άλλη είναι αυτές οι γλυκόπικρες αναμνήσεις, που μέσα σου κρυφά αγαπάς.

Και τώρα ποια αγκαλιά θα σε κρατήσει;
Όλες δείχνουν ανασφαλείς και ανίκανες.
Και πως να πατήσεις στα πόδια σου; Ποιος θα είναι εκεί;
Και σε πιάνει ο εγωισμός σου και τα βάζεις με όλους και με όλα.

Είναι η στιγμή που πρέπει να συντονίσεις τα πάντα στο μυαλό σου σε χρόνο dt.
Είναι νέες ευθύνες.
Είναι νέα σχέδια. Σχέδια με κίνδυνο. Σχέδια αβέβαια.
Είναι όλα αυτά και άλλα τόσα.

Κάθε πρίγκιπας οφείλει να σκέφτεται αλλά και να πράττει σύντομα.
Ίσως ο ρόλος του να είναι πιεστικός. Ίσως μερικές φορές να πρέπει να φοράει μάσκες.
Ίσως κάποια δάκρυα είναι καλό να φεύγουν.

Κάθε πρίγκιπας επιστρέφει δυνατότερος και σοφότερος(;).
Καλό φθινόπωρο!

~.~.~.~.~.~.~.~.~.~