Αυτές οι δυνατές ηλιαχτίδες, συνοδευόμενες από ένα απαλό αέρα.
Αυτή η αίσθηση του ότι βρίσκεσαι στη μέση του πουθενά.
Αυτά τα μάτια που έχουν θολώσει και δε μπορούν να δουν ξεκάθαρα.
Εκεί που η κάθε ανάσα σε κάνει να νιώθεις το ίδιο ζωντανός και το ίδιο φοβισμένος.
Αυτή η σκηνή που μοιάζει γνωστή, όμως κάθε φορά πρωταγωνιστούν διαφορετικά πρόσωπα.
Αυτά τα χέρια που μια σε αφήνουν, μια σε πιάνουν πάλι.
Αυτοί οι καλοκαιρινοί έρωτες. Αυτοί οι αλήτες.
Αυτά τα χαμόγελα που μια σε καθησυχάζουν, μια σε βουτάνε στη θάλασσα των αμφιβολιών.
Αυτή η αίσθηση του ότι βρίσκεσαι στη μέση του πουθενά.
Αυτά τα μάτια που έχουν θολώσει και δε μπορούν να δουν ξεκάθαρα.
Εκεί που η κάθε ανάσα σε κάνει να νιώθεις το ίδιο ζωντανός και το ίδιο φοβισμένος.
Αυτή η σκηνή που μοιάζει γνωστή, όμως κάθε φορά πρωταγωνιστούν διαφορετικά πρόσωπα.
Αυτά τα χέρια που μια σε αφήνουν, μια σε πιάνουν πάλι.
Αυτοί οι καλοκαιρινοί έρωτες. Αυτοί οι αλήτες.
Αυτά τα χαμόγελα που μια σε καθησυχάζουν, μια σε βουτάνε στη θάλασσα των αμφιβολιών.
~.~.~.~.~
