Εκεί ζούμε

Σε μια εποχή όπου οι γυναίκες έχουν γίνει τόσο αυταρχικές και απαλλαγμένες από κάθε συναίσθημα, ενώ οι άντρες τόσο ευαίσθητοι και πρόθυμοι, στην προσπάθεια κάπου να βρουν και οι δύο το μέτρο για την ισότητα, κάτι έχει γίνει λάθος.

Σε μια εποχή που κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς την σεξουαλικότητά του και που η ζωή του επιφυλάσσει μεγάλες εκπλήξεις, κάποια πράγματα δείχνουν τόσο μπερδεμένα.

Σε μια εποχή, με τόσες επιλογές και τόσες βιαστικές αποφάσεις, μικρής διάρκειας σχέσεις και γρήγορα "σ' αγαπώ". Σε ένα περιβάλλον που δεν ευνοεί κάτι περαιτέρω από ελάχιστο κακό φλερτ και μέτριο σεξ.

Κάπου εκεί ζούμε όλοι μας. Σε ένα τέτοιου τύπου διαμορφωμένο τοπίο, οπού απλά προσπαθούμε να αναπνεύσουμε μέσα από την κάπνα των τσιγάρων και την ασφυξία των πολλών εραστών.

Εκεί όπου τα σεντόνια αλλάζουν γρήγορα, και τα νέα δε προλαβαίνουν να μείνουν για πολύ καθώς "λερώνονται" γρήγορα.

Εκεί όπου τα πληκτρολόγια γράφουν όσα η πραγματική ζωή φοβάται να αντιμετωπίσει.

Εκεί όπου οι αγκαλιές με το μαξιλάρι μας φέρνουν σε επαφή με όσους θα θέλαμε πραγματικά να αγκαλιάσουμε αλλά δε τολμήσαμε.

Εκεί όπου κάθε ποτό είναι ένα γιατί και κάθε τσιγάρο μια βαθιά μελαγχολία.

Εκεί ζούμε.

Κυνηγώντας τον Έρωτα

~.~.~                                                               ~.~.~                                                                ~.~.~

Σε μια πόλη όπου ο έρωτας είναι μια έννοια τόσο διχασμένη, ο κάθε ένας διεκδικεί ένα κομμάτι από αυτόν.
Κάθε διαφορετική εκδοχή, τόσο πολύπλοκη και ταυτόχρονα απλή όσο η ίδια η ζωή.

Κάθε Παρασκευή και Σάββατο βράδυ, στα γνωστά μπαρ, με μια μικρή προσδοκία για εκείνη τη γνωριμία που θα γίνει έτσι από το πουθενά.
Παντού βλέμματα, στο χέρι ποτά και κάπνα.

Ελπίδα να συμβεί κάτι που μοιάζει τόσο φυσιολογικό, αλλά πλέον απρόσιτο.

Ραντεβού όχι σαν αυτά με κεριά και γεύματα, αλλά με καφέ από τα starbucks και βόλτες κάτω απ' την ακρόπολη μετά το ηλιοβασίλεμα.

Φιλιά κρυφά σε ερημικούς δρόμους και πειράγματα ίδια με αυτά των παιδιών.

Σεξ με πάθος σα να είναι από τις πρώτες φορές, με την κατάλληλη μουσική από πίσω.

Ρομαντισμός, όχι με ποιήματα, αλλά με πράξεις απλές, καθημερινές.

Ναι, αν με ρωτάς, αυτά νομίζω λείπουν από την πόλη μας.

Και αν ρωτήσεις κάποιον εκεί έξω το βράδυ, κάπου ανάμεσα στον θόρυβο, τα σκουπίδια και την κίνηση, όλοι θα συμφωνήσουν πως αυτό που κυνηγούν είναι ο έρωτας.
Και αν ρωτήσεις γιατί ξενυχτάνε πάνω από έναν κινητό πάντοτε online, ο έρωτας είναι η απάντηση.
Και αν ρωτήσεις πως αυτή η πόλη μπορεί να γίνει υπέροχη, ο έρωτας είναι η απάντηση.

~.~.~                                                               ~.~.~                                                                ~.~.~

Το φλερτ… πήγε στον παράδεισο

~.~.~

Σε μια πόλη με γρήγορους ρυθμούς, γρήγορες αλλαγές, γρήγορο φαγητό, ακόμα και οι σχέσεις καταλήγουν  να είναι τόσο γρήγορες, που δεν ξέρω αν συνεχίζουν να είναι το ίδιο ουσιαστικές.

Οκ, είμαστε ενήλικες και μπορούμε να μιλήσουμε ειλικρινά και ξεκάθαρα.

Τα ραντεβού έχουν αντικατασταθεί από ένα απλό και γρήγορο σεξ χωρίς δεσμεύσεις.

Οι επιλογές άπειρες. Κάθε εβδομάδα και μια καινούργια γνωριμία. Εβδομάδα είπα; Συγνώμη, ανά μέρα.

Σε μια περίοδο που όλοι κρατούν άμυνες, που ακόμη και οι φιλικές σχέσεις διαλύουν στο δευτερόλεπτο, είναι λογικό κανείς να μην είναι σίγουρος για κανέναν.

Κι όμως, τους αρέσει να αρέσουν. Τους αρέσει να τους ερωτεύονται. Όμως, ποιος όντως ερωτεύεται σήμερα;

Με ένα κακό φλερτ μέσω facebook και λόγια πιο συνηθισμένα από ποτέ, προσπαθούν. Και προσπαθούν απλώς για να πηδηχτούν.

Αν είσαι τυχερός, θα βρεις ένα άτομο που θα θελήσετε να βρίσκεται κάθε τόσο για τυπικό σεξ. Αν είσαι άτυχος, θα ερωτευτείς αυτό το άτομο.

Μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται σχέσεις, με φωτογραφίες σε μια εκδρομή, με μια μηχανή και αποσκευές, βόλτες στην αμμουδιά, μπύρες με φίλους, κοκτέιλ σε όμορφα μαγαζιά, ζεστές αγκαλιές φορώντας τις φόρμες μας και πίνοντας σοκολάτα. Ξαφνικά σταματώ… Έχω καταλάβει ότι οι φίλοι μου με κοιτάνε περίεργα. Σα να ξεστόμισα κάτι πραγματικά άσχημο.  Και όχι γιατί είναι κυνικοί, αλλά γιατί είναι προσγειωμένοι στην πραγματικότητα. Ναι, έτσι λέγεται τώρα η φοβία για σχέσεις.

Κάποια στιγμή άρχισα κι εγώ να συμπεριφέρομαι έτσι, κάνοντας σεξ χωρίς δεσμεύσεις.

Ήταν ωραίο και ήταν η περίοδος που το χρειαζόμουν.

Όμως δεν είναι μόνο αυτό.

Η ζωή μας είναι ωραία όταν τη μοιραζόμαστε και πάντα υπάρχει αυτή η ανάγκη. Η ανάγκη να είναι κάποιος εκεί για εμάς. Η ανάγκη να νιώθουμε κάτι παραπάνω από κρέας. Η ανάγκη για φλερτ.

~.~.~