Μόνο Λόγια

Σε μια πόλη που ξέρει να λέει τα καλύτερα ψέματα, είναι αλήθεια πως ψάχνεις για λίγη ειλικρίνεια.

Ποτέ δεν ήταν πιο δύσκολο.

Άνθρωποι κάλπικοι, 

λες και τους έφτιαξαν για να διανέμουν μια λάθος εικόνα για το γένος μας.

Άνθρωποι που με μόνο λόγια φροντίζουν να σε μεθούν,

να σε γεμίζουν εικόνες.

Άνθρωποι που γεμίζουν τα κενά σου, αυτά του μυαλού,

με τις υποσχέσεις τους.

Υποσχέσεις ότι θα μείνουν εδώ.

Υποσχέσεις ότι θα περάσετε ένα όμορφο καλοκαίρι.

Υποσχέσεις ότι θα είναι εντάξει απέναντί σου.

Υποσχέσεις για ότι έχεις φανταστεί.

Κι εσύ περιμένεις πράξεις

και αυτές ποτέ δεν έρχονται.

Και πριν προλάβεις να καταλάβεις,

απλά δικαιολογείς.

Ε όχι λοιπόν, 

γιατί οι δικαιολογίες κάποτε τελειώνουν.

Και κάπως έτσι οι άνθρωποι πέφτουν στα μάτια μας.

Όχι άδικα,

εκείνοι το επέλεξαν.

Επέλεξαν να "πράξουν" εκ του ασφαλούς.

Επέλεξαν να μη δράσουν, να μείνουν απαθείς. 

Εγώ επέλεξα να τους διώξω από τη ζωή μου.

Και όποτε τους συναντάω; Να τους αποφεύγω.

Δύσκολο, ξέρω, οι υποσχέσεις είναι γλυκές.

Αυτό που μένει μετά όμως είναι πίκρα.

Πίκρα για κάτι που έμεινε στα λόγια, 

σαν τα σχέδια που κάναμε κάποτε...

~.~.~.~.~.~.~.~

Κάπως έτσι νιώθω

Σε μια πόλη γεμάτη κυνικότητα, υπάρχουν ακόμη κάποιοι που σκέφτονται ρομαντικά.
Όχι, δε μιλάω για παραμύθια.
Δε μιλάω για εικόνες ιδανικές, πράγματα μη πραγματοποιήσιμα.
Μιλάω για απλά πράγματα.
Για πράγματα που συμβαίνουν κάπου εκεί έξω.

Ένα καλοκαίρι. Ένα ζευγάρι. Μερικοί φίλοι.
Ένα σαββατοκύριακο. Μια εκδρομή.
Ένα πάρτι. Μερικά χαμόγελα. Συναισθήματα.
Αγκαλιές. Έρωτας. Χαλάρωση.
Διάθεση. Μικρές, όμορφες, χαζές στιγμές.

Κι όμως τόσο δύσκολο.
Σχέδια ναυαγούν στο δευτερόλεπτο.
Άνθρωποι που δε κρατάνε.
Φίλοι χωρίς διάθεση, υποτονικοί.
Εσύ γεμάτος σκέψεις που κανείς δε τους δίνει χώρο.

Προσπαθώντας να καλύψεις τα συναισθηματικά σου κενά, κάνεις λάθη.
Προσπαθώντας να περάσεις καλά, τα κάνεις όλα χειρότερα.
Προσπαθώντας να αισθάνεσαι όμορφα, βλέπεις άσχημα πράγματα.

Και κάπως έτσι δε γεμίζεις μέσα σου.
Ένα αδιέξοδο. Μια απόγνωση.
Μια απογοήτευση που σου δίνουν οι άνθρωποι καθημερινά.

Αυτό που θες:
Ένα καταφύγιο.
Ένα plan B.
Κάποιο στήριγμα.
Λίγη αυτοπεποίθηση.

Οι πρίγκιπες πάντα θα κυνηγάνε τα όνειρά τους, όσα εμπόδια και αν τους βάλεις.
Σε περίπτωση που τους τα χαλάσεις θα κάνουν άλλα.

Με εκτίμηση,
Ο πρίγκιπας και οι σκέψεις του

~.~.~.~.~

Λευκές Σελίδες

Σε μια πόλη όπου οι άνθρωποι πνίγονται σε τόνους χαρτιά, 

είτε μέσα σε βιβλία είτε σε έγγραφα εργασίας, 

το μόνο που θέλουν είναι μια στιγμή να ανασάνουν.

Το ξέρω πως το σκέφτεσαι, ειδικά τώρα που είναι καλοκαίρι. 

Ένα πράγμα στο μυαλό σου: Η απόδραση.

Απόδραση από την καθημερινότητα και ότι μας έχει πιέσει τόσο πολύ.

Απόδραση από τα γνωστά, τα συνηθισμένα, τα κοινά.

Κι αν είναι χαρτιά, ας είναι λευκά.

Ας είναι ένα άδειος καμβάς που θα τον γεμίσεις όπως θες εσύ.

Που θα τον γεμίζεις με πάθος και αισιοδοξία.

Δε θα έχει σύννεφα. Δε θα έχει σκούρα χρώματα.

Θα έχει μόνο κοκτέιλ, έρωτα, θάλασσα και χρώμα φωτεινό.

Θα έχει γαλάζιο, πορφυρό και άσπρο.

Μπορεί να είναι ποίημα.

Ένα ποίημα ερωτικό.

Μια αφήγηση γεμάτη συναισθήματα.

Ίσως να είναι μια ιστορία.

Αυτή που θες να γράψεις εσύ όμως.

Αυτή που η δικιά σου καρδιά θα φτιάξει.

Ότι και να είναι, 

ας είναι ένα κομμάτι από το βιβλίο της ζωής σου.

~. ~. ~. ~. ~. ~. ~. ~