Κάπως έτσι νιώθω

Σε μια πόλη γεμάτη κυνικότητα, υπάρχουν ακόμη κάποιοι που σκέφτονται ρομαντικά.
Όχι, δε μιλάω για παραμύθια.
Δε μιλάω για εικόνες ιδανικές, πράγματα μη πραγματοποιήσιμα.
Μιλάω για απλά πράγματα.
Για πράγματα που συμβαίνουν κάπου εκεί έξω.

Ένα καλοκαίρι. Ένα ζευγάρι. Μερικοί φίλοι.
Ένα σαββατοκύριακο. Μια εκδρομή.
Ένα πάρτι. Μερικά χαμόγελα. Συναισθήματα.
Αγκαλιές. Έρωτας. Χαλάρωση.
Διάθεση. Μικρές, όμορφες, χαζές στιγμές.

Κι όμως τόσο δύσκολο.
Σχέδια ναυαγούν στο δευτερόλεπτο.
Άνθρωποι που δε κρατάνε.
Φίλοι χωρίς διάθεση, υποτονικοί.
Εσύ γεμάτος σκέψεις που κανείς δε τους δίνει χώρο.

Προσπαθώντας να καλύψεις τα συναισθηματικά σου κενά, κάνεις λάθη.
Προσπαθώντας να περάσεις καλά, τα κάνεις όλα χειρότερα.
Προσπαθώντας να αισθάνεσαι όμορφα, βλέπεις άσχημα πράγματα.

Και κάπως έτσι δε γεμίζεις μέσα σου.
Ένα αδιέξοδο. Μια απόγνωση.
Μια απογοήτευση που σου δίνουν οι άνθρωποι καθημερινά.

Αυτό που θες:
Ένα καταφύγιο.
Ένα plan B.
Κάποιο στήριγμα.
Λίγη αυτοπεποίθηση.

Οι πρίγκιπες πάντα θα κυνηγάνε τα όνειρά τους, όσα εμπόδια και αν τους βάλεις.
Σε περίπτωση που τους τα χαλάσεις θα κάνουν άλλα.

Με εκτίμηση,
Ο πρίγκιπας και οι σκέψεις του

~.~.~.~.~