Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013

Ότι αξίζει είναι οι στιγμές

Αναρωτιέμαι πολλές φορές τι είναι όμορφο, τι είναι καλό, τι είναι σωστό και τι γενικά μου αρέσει να νιώθω. Τελικά, δε μπορούσα να καταλήξω κάπου. Είναι όλα τόσο σχετικά.
Μερικές φορές, αισθάνομαι λες και παίζω σε ταινία. και ξέρεις κάτι; αυτές οι στιγμές είναι οι καθημερινές μου. Τόσο απλές σκηνές όσο δε φαντάζεσαι. Έστω ένα κομμάτι που παίζει, εγώ βρίσκομαι σε ένα λεωφορείο, τα μάτια έχουν γίνει λίγο υγρά και ταξιδεύουν λίγο πιο έξω από το παράθυρο. Ή εκείνη τη στιγμή που μου στέλνεις ένα τόσο γλυκό μήνυμα και αισθάνομαι ο πιο τυχερός άνθρωπος στον κόσμο. Ή τότε που δίνω εξετάσεις και κοιτάω κρυφά το σκονάκι, με προσοχή μη με πιάσουν. Μη μιλήσω για τη στιγμή που τα σώματά μας γίνονται ένα κι εσύ μου ψιθυρίζεις ένα όμορφο "σε θέλω" φιλώντας με λίγο αργότερα στο λαιμό.
Ενώ, ταυτόχρονα, υπάρχουν γεγονότα στη ζωή μου, όπως τα γενέθλιά μου, μια επέτειος, μια γιορτή, μια "σπέσιαλ" βραδιά, που με αφήνουν παγερά αδιάφορο. Γεγονότα δήθεν τόσο σημαντικά, που μόνο τότε υποτίθεται πρέπει να γιορτάζεις τη ζωή.
Ένα κομμάτι νύχτας κάθε βράδυ, ένα μεθυσμένο φιλί, ένα παγωτό, μια βόλτα, δύο μάτια, λαμπερά χαμόγελα, ήχοι, άνθρωποι, αίσθηση.
Τίποτα πιο τέλειο από το απλό.

"Μα εγώ θα ονειρεύομαι ακόμα και εσένα θα βλέπω όπου κοιτώ, θα σε βρίσκω στης θάλασσας το χρώμα, στον ήλιο και στον ουρανό. Θα σε βρω κι αν κοιτάξω το φεγγάρι, θα σε βρω στης ζωής μου τις στροφές και ας τρέχει ο χρόνος να μας πάρει, ότι αξίζει είναι οι στιγμές."