Ο Αύγουστός μου

Κάποιες φορές με τρομερή όρεξη, κάποιες άλλες θέλωντας να σε καταπιεί το κρεβάτι.
Κάπως έτσι ξεκινάει ένας καυτός Αύγουστος.
Αύγουστος: ο έρωτας, το ηλιοβασίλεμα, το βαθύ μπλε της θάλασσας, οι δροσερές μπύρες.
Κάπως έτσι τον φαντάζεσαι, αλήτη, ελαφρώς μεθυσμένο αλλά τρομερά συναισθηματικό.
Κι εσύ στην πόλη, στο τσιμέντο που καίει, στη βαβούρα του αργού μετρό, στο ιδρωμένο σου πουκάμισο.
Πόσες θάλασσες θα ήθελες να είχες τώρα; Πόσα φιλιά να δροσίσουν το κορμί σου;
Κι όλα αν τα βρήκες άλλα τόσα έχασες. Και ρόδα είναι και γυρίζει.
Από τη μια οι δροσερές βουτιές, η μυρωδιά του αντηλιακού, το τέλειο μαύρισμα.
Από την άλλη η ζέστη και τα ρούχα που κολλάνε πάνω σου που παρακαλάς για φθινόπωρο για πάντα.

Μη βιάζεσαι και απόλαυσέ το, οι αναμνήσεις μένουν.

~.~.~.~.~.~

Γεια!
Να 'μαι πάλι!
Όχι, δε σε ξέχασα. Απλά τι να γράψεις - καλύτερα - τι να πρωτογράψεις;
Λες και δεν πέρασε μια μέρα και ταυτόχρονα μοιάζει αιώνας η κάθε ώρα.
Κι εγώ ποτέ δεν έχω χρόνο - ούτε έτσι, ούτε αλλιώς.

Θα ήθελα να μείνω για πάντα έφηβος - όχι όμως όπως όταν ήμουν.
Θα ήθελα να είμαι έφηβος με το μυαλό που έχω τώρα - χωρίς τις υποχρεώσεις.
Θα ήθελα να με απασχολούν "χαζά" ζητήματα.
Να μη φοβάμαι να κάνω λάθη.
Να μη φοβάμαι να ανέβω ψηλά και να κοιτάξω τη θέα.
Να ακούω μουσική με φόντο τη βροχή, να κάνω βόλτες με αναψυκτικά & παγωτά στον καυτό ήλιο, να κάθομαι ώρες στο γρασίδι και να μη μιλάω.

~.~.~.~.~