Το φλερτ… πήγε στον παράδεισο

~.~.~

Σε μια πόλη με γρήγορους ρυθμούς, γρήγορες αλλαγές, γρήγορο φαγητό, ακόμα και οι σχέσεις καταλήγουν  να είναι τόσο γρήγορες, που δεν ξέρω αν συνεχίζουν να είναι το ίδιο ουσιαστικές.

Οκ, είμαστε ενήλικες και μπορούμε να μιλήσουμε ειλικρινά και ξεκάθαρα.

Τα ραντεβού έχουν αντικατασταθεί από ένα απλό και γρήγορο σεξ χωρίς δεσμεύσεις.

Οι επιλογές άπειρες. Κάθε εβδομάδα και μια καινούργια γνωριμία. Εβδομάδα είπα; Συγνώμη, ανά μέρα.

Σε μια περίοδο που όλοι κρατούν άμυνες, που ακόμη και οι φιλικές σχέσεις διαλύουν στο δευτερόλεπτο, είναι λογικό κανείς να μην είναι σίγουρος για κανέναν.

Κι όμως, τους αρέσει να αρέσουν. Τους αρέσει να τους ερωτεύονται. Όμως, ποιος όντως ερωτεύεται σήμερα;

Με ένα κακό φλερτ μέσω facebook και λόγια πιο συνηθισμένα από ποτέ, προσπαθούν. Και προσπαθούν απλώς για να πηδηχτούν.

Αν είσαι τυχερός, θα βρεις ένα άτομο που θα θελήσετε να βρίσκεται κάθε τόσο για τυπικό σεξ. Αν είσαι άτυχος, θα ερωτευτείς αυτό το άτομο.

Μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται σχέσεις, με φωτογραφίες σε μια εκδρομή, με μια μηχανή και αποσκευές, βόλτες στην αμμουδιά, μπύρες με φίλους, κοκτέιλ σε όμορφα μαγαζιά, ζεστές αγκαλιές φορώντας τις φόρμες μας και πίνοντας σοκολάτα. Ξαφνικά σταματώ… Έχω καταλάβει ότι οι φίλοι μου με κοιτάνε περίεργα. Σα να ξεστόμισα κάτι πραγματικά άσχημο.  Και όχι γιατί είναι κυνικοί, αλλά γιατί είναι προσγειωμένοι στην πραγματικότητα. Ναι, έτσι λέγεται τώρα η φοβία για σχέσεις.

Κάποια στιγμή άρχισα κι εγώ να συμπεριφέρομαι έτσι, κάνοντας σεξ χωρίς δεσμεύσεις.

Ήταν ωραίο και ήταν η περίοδος που το χρειαζόμουν.

Όμως δεν είναι μόνο αυτό.

Η ζωή μας είναι ωραία όταν τη μοιραζόμαστε και πάντα υπάρχει αυτή η ανάγκη. Η ανάγκη να είναι κάποιος εκεί για εμάς. Η ανάγκη να νιώθουμε κάτι παραπάνω από κρέας. Η ανάγκη για φλερτ.

~.~.~