Και κάπως έτσι κυλά ο χρόνος στην πόλη...
Και το κρύο όλο και περισσότερο, και το κενό να μεγαλώνει.
Μια άγνωστη και περίεργη αίσθηση.
Λίγη ομίχλη, σύννεφα και πολύ βροχή, δε σε αφήνει να δεις ξεκάθαρα.
Λίγο ότι έχεις κλειστεί στον εαυτό σου, λίγο ότι δε σε ικανοποιεί πλέον τίποτα...
Λίγο η βαρεμάρα των ημερών, η αίσθηση του να θες να μείνεις μέρες κάτω από τα σκεπάσματά σου, τρώγοντας σοκολάτες και ακούγοντας μελαγχολική μουσική.
Έτσι περνάει o χειμώνας.
Και τι έκανες; Και τι ένιωσες; Και πότε πρόλαβες να κουραστείς;
Και θες να είσαι δραστήριος, αλλά δε βρίσκεις το κουράγιο.
Όλο προγραμματίζεις και ποτέ δεν πράττεις.
Πάτα στα πόδια σου γερά πρίγκιπα.
Δώσε ώθηση και φύγε μακριά!
~.~.~.~.~
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου