Είναι μερικές στιγμές που νιώθεις ένα μεγάλο κενό.
Μεγάλο όσο ένα ανθρώπινο σώμα.
Είναι η φύση κατασκευασμένη έτσι άραγε ώστε ένας άνθρωπος να έχει ανάγκη έναν άλλον;
Και είναι άραγε υποχρεωτικά τόσα ραντεβού χωρίς λόγο;
Και γιατί κάθομαι εδώ και γράφω και δεν είμαι απλά μαζί σου κάπου έξω να περνώ ευχάριστα τη ζωή μου;
Και γιατί ορισμένες φορές οι φίλοι δεν αρκούν;
Μήπως είμαστε εγωιστές απλά και θέλουμε έναν άνθρωπο για εμάς όλο το 24ωρο κάθε μέρα;
Άραγε είναι θέμα συμφέροντος;
Κι αν ναι;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου