Είμαι άραγε ένας ρομαντικός πρίγκιπας;
Έχω άραγε κάποια περίεργη ευαισθησία;
Γιατί συμβαίνει αυτό σε εμένα;
Κάθε φορά που κάτι κολλάει, κάθε φορά που κάτι χαλάει, ένα κενό.
Κάθε φορά που βλέπω το φεγγάρι παίρνω μια βαθιά ανάσα και σκέφτομαι.
Δε ξέρω τι σκέφτομαι, όμως χάνομαι στις σκέψεις μου.
Χάνομαι ανάμεσα στην πραγματικότητα και σε έναν δικό μου κόσμο κάθε φορά μετά από ένα ηλιοβασίλεμα.
Ένα φιλί ίσως με μέθυσε και δε ξέρω τι λέω, δε ξέρω πως αισθάνομαι, δε ξέρω πως λειτουργώ.
Ίσως είναι αυταπάτη. Ίσως χθες δεν ήσουν εσύ που με έπιασες απαλά από το σβέρκο και γλυκά με φίλησες. Ίσως ήταν άλλο ένα καλοκαίρι της φαντασίας μου.
Ίσως με ξετρύπωσα από ένα μυθιστόρημα. Ίσως τα αστέρια είναι τελικά πολύ μακριά για να μπορούν να με κάνουν να λάμψω κι εγώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου